FreeRoll
Krótka ścieżka od pustego konta do sesji. Każdy krok odpowiada temu, co naprawdę widać w FreeRoll: najpierw panel stołów, potem sam stół.
Po zalogowaniu widzisz swoje stoły i formularz „Nowy stół”. Wpisujesz nazwę, hasło gracza, hasło Mistrza Gry, język interfejsu (polski albo angielski) i szablon kolorystyczny.
Każdy stół dostaje własny adres, w postaci /vtt/user/twoja-nazwa/…. Na koncie mieszczą się trzy takie pokoje. Limit wgranych plików to 50 MB na stół. Hasła zmienisz później przy stole, bez ruszania konta.
Stół ma osobną stronę logowania, niezależną od konta w panelu. Gracze wpisują hasło gracza. Ty, gdy prowadzisz, wpisujesz hasło MG.
Drużynie wysyłasz link i hasło gracza. Hasła MG nie podawaj przy stole, jeśli odkrywanie mapy i zmiana scen mają zostać u Ciebie.
Plansza to siatka o polu 64×64 pikseli. Tło, czyli rysunek lochu, lasu albo wnętrza, MG wybiera z biblioteki albo wgrywa w sekcji „Dodaj materiały”.
Tło da się przesunąć, powiększyć i zresetować. Siatkę można ukryć, kiedy ilustracja ma być czysta. Lupa zmienia powiększenie Twojego widoku.
W bocznym panelu są dwie listy: elementy mapy (drzwi, meble, znaczniki) i tokeny postaci. Wybierasz zasób i stawiasz go na polu.
Jedno pole przyjmuje jedną rzecz, więc tokeny nie wchodzą sobie na głowy. Gumka zdejmuje obiekty, tryb przesuwania poprawia ustawienie, a prawy przycisk myszy usuwa to, co stoi na polu.
Mgła jest narzędziem MG. Włączasz ją, wchodzisz w edycję i pędzlem odkrywasz albo zakrywasz pola. Rozmiar pędzla zmieniasz suwakiem.
Są też akcje „Odkryj wszystko” i „Zakryj wszystko”. Podgląd z przezroczystością 50% pokazuje Tobie mapę pod mgłą, podczas gdy gracze widzą tylko odkryte pola.
Jedna sesja to często kilka miejsc. Scena ma własne tło, mgłę, tokeny i elementy mapy. MG dodaje scenę, zmienia jej nazwę, duplikuje albo usuwa.
Przełączenie sceny dzieje się u wszystkich od razu. Gracze nie wybierają mapy sami: widzą tę, którą właśnie otworzył MG.
Panel „Rzut kośćmi” ma d4, d6, d8, d10, d12, d20 i d100. Składasz pulę, dopisujesz modyfikator i rzucasz. Imię gracza zostaje zapisane w przeglądarce.
Wynik wpada do wspólnej historii, więc widzą go pozostali przy stole. Jeśli paczka stołu ma włączone Legend of the Five Rings, dochodzą kości pierścienia i umiejętności.
Dolny panel trzyma narzędzia sesji. Notatniki, do trzech naraz, przyjmują tekst albo szablon HTML, na przykład kartę postaci. Zapiszesz je jako JSON albo wyeksportujesz do HTML.
Makra rzucają z wyrażeń takich jak 2d6+@str i czytają nazwane pola z szablonu w notatniku. Czytnik PDF otwiera pliki z serwera oraz lokalne PDF-y, które zostają tylko u Ciebie. Liczniki, ręczne albo czasowe, MG może pokazać całej drużynie.
Kartę postaci składa się z szablonu. Jak zrobić kartę postaci opisuje edytor MG i pliki HTML.
Narzędzie „Przyciągnij uwagę” jest dla MG. Klikasz pole na mapie, a widok pozostałych przewija się w to miejsce i podświetla je.
Ping da się usunąć. Dzięki temu ktoś, kto dołączy później, nie zostanie ściągnięty do starego znacznika.
Konto zakładasz raz. Kolejne sesje to nowe stoły albo ten sam link, który drużyna już zna.